Η πλάνη της κάθε δογματικής θρησκείας
Ας δούμε σήμερα μέσα από ένα
διαφορετικό πρίσμα την πλάνη της κάθε δογματικής θρησκείας.
Ένας ορθόδοξος χριστιανός θεωρεί ότι η πίστη του είναι η αληθινή ενώ
όποιος χριστιανός δεν ανήκει στην ορθοδοξία θεωρείται αιρετικός. Η
αίρεση είναι πολύ σημαντική λέξη στην ορθοδοξία. Ας μην ξεχνάμε
πόσες αιρέσεις πολεμήθηκαν για να καταλήξουν στην «ορθοδοξία». Ας
αναφέρουμε εδώ τον Γνωστικισμό, τον Μαρκιονισμό (αμφισβήτηση του
Θεού της Παλαιάς Διαθήκης), τον Αρειανισμό (διαμάχη για τη θεότητα
του Ιησού), τον Νεστοριανισμό (διάκριση φύσεων Ιησού (θεία και
ανθρώπινη)), τον Μονοφυσιτισμό / Μονοθελητισμό (έμφαση στην ενότητα
της φύσης ή θέλησης του Ιησού), τον Μανιχαϊσμό (δυϊστική
θρησκεία με στοιχεία χριστιανισμού) κλπ. Σήμερα, οι ορθόδοξοι θεωρούν ότι όλοι οι δυτικοί (καθολικοί, προστεστάντες, κλπ) είναι αιρετικοί, όπως αιρετικοί θεωρούνται και πολλοί ορθόδοξοι που δεν ανήκουν ωστόσο στο επίσημο δόγμα της επίσημης οργάνωσης της λεγόμενης «Εκκλησίας της Ελλάδος», όπως οι παλαιοημερολίτες, οι παλαιοχριστιανοί κλπ. Νεότερες αιρέσεις είναι οι Πεντηκοστιανοί, οι Μάρτυρες του Ιεχωβά, οι Μορμόνοι (στις ΗΠΑ), κλπ.
Όλα αυτά είναι τα πράγματα όπως τα βλέπει ένας μέσος χριστιανός ορθόδοξος στην Ελλάδα και αδιαφορεί πλήρως για τον «χριστιανισμό» των δυτικών. Όπως και ο δυτικός χριστιανός αδιαφορεί για το «ορθόδοξο» δόγμα. Ο καθένας μαθαίνει τον χριστιανισμό όπως τον βρει στην οικογένεια και στον τόπο που μεγαλώνει.
Τώρα, μέσα σε όλα αυτά έχουμε και το ισλάμ αλλά και άλλες θρησκείες. Αλλά ας μείνουμε μόνον στο ισλάμ. Και οι μουσουλμάνοι θεωρούν ότι η δική τους πίστη είναι η αληθινή και αποκαλούν άπιστους τους χριστιανούς, όλους χωρίς εξαίρεση. Όλοι αυτοί διεκδικούν το μονοπώλιο της αλήθειας και της σωτηρίας. Όλοι θεωρούν ότι έχουν αποκλειστικά δίκιο.
Όπως οι χριστιανοί έχουν τις διαιρέσεις και τις υποδιαιρέσεις τους, το ίδιο συμβαίνει και στο ισλάμ. Χωρίζονται πρώτα σε 2 μεγάλες κατηγορίες, τους Σουνίτες και τους Σηίτες.
Οι Σουνίτες έχουν τις εξής σχολές (Madhhab):
1) Χανφιτική (Hanafi) – η πιο διαδεδομένη σχολή, ιδρύθηκε από τον Abu Hanifa,
2) Μαλίκι (Maliki) – επικρατεί κυρίως στη Βόρεια Αφρική,
3) Σαφίι (Shafi'i) – κυρίως στην Ανατολική Αφρική, Νοτιοανατολική Ασία,
4) Χανμπαλί (Hanbali) – αυστηρή σχολή, κυρίως στη Σαουδική Αραβία.
Έχουν και τις εξής Ιδεολογικές / θεολογικές αιρέσεις:
1) Ασάριτες (Ash'arites) – κεντρική θεολογία για Σουνίτες, ισορροπεί λογική και θεόπνευστη παράδοση,
2) Μουταζιλίτες (Mutazilites) – λιγότερο διαδεδομένοι, τονίζουν τη λογική στην ερμηνεία του Κορανίου,
και 3) Σαλάφι / Βαχαμπισμός (Salafi / Wahhabi) – αυστηρός τυπολατρικός προσανατολισμός, κυρίως στην Σαουδική Αραβία.
Οι Σηίτες έχουν τις εξής ομάδες:
1) Δωδεκαθεϊστές (Δώδεκα Ιμάμηδες / Ithna Ashariyya) – η μεγαλύτερη ομάδα, κυρίως Ιράν, Ιράκ, Λίβανος,
2) Ζαϊδίτες (Zaidiyyah) – κυρίως Υεμένη, λιγότερο αυστηρό δόγμα,
3) Ισμαηλίτες (Ismailis) – παρακλάδι με υποομάδες, όπως οι Νισαρίτες (Nizari Ismailis) και οι Μουαχιντίδες / Σαφιδίτες (Musta’li / Dawoodi Bohra) – κυρίως Ινδία και Υεμένη.
Στους Σηίτες υπάρχουν και θεολογικές διαφορές ανάμεσα Ιμάμηδες (Imamate) – η πίστη στην ηγεσία των ιμάμηδων (όπου ισχύουν διαφορετικά για Δωδεκαθεϊστές και Ισμαηλίτες) και Χιτζρά / Ισραήλ – διαφορετική ερμηνεία ιστορικών γεγονότων, μαρτυριών και προφητειών.
Επίσης στο ισλάμ υπάρχουν εκείνοι που ακολουθούν μόνο το κοράνι το βασικό ιερό βιβλίο του ισλάμ, και εκείνοι που ακολουθούν το κοράνι αλλά και τα Χαντίθ, την ισλαμική παράδοση για πράξεις και λόγια του προφήτη τους, του Μωάμεθ.
Πολλοί Κορανιστές πιστεύουν ότι οι Μουσουλμάνοι θα πρέπει να ακολουθούν μόνο το Κοράνι και όχι τα Χαντίθ. Υποστηρίζουν ότι το Κοράνι είναι πλήρες και τέλειο, οπότε τίποτε άλλο δεν είναι απαραίτητο. Επισημαίνουν ότι τα Χαντίθ γράφτηκαν πάνω από 200 χρόνια μετά τον θάνατο του Προφήτη, γεγονός που τα καθιστά αναξιόπιστα. Ορισμένα Χαντίθ ακόμη φαίνεται να αντιφάσκουν με το Κοράνι, οπότε οι Κορανιστές θεωρούν ότι η χρήση τους δημιουργεί σύγχυση. Ρωτούν επίσης: αν το Κοράνι ήδη καθοδηγεί την προσευχή και την καθημερινή ζωή, γιατί να προσθέσουμε ανθρώπινες αφηγήσεις (Χαντίθ); Για αυτούς, τα Χαντίθ διατρέχουν τον κίνδυνο να αναμείξουν τα λόγια του Θεού με ανθρώπινες απόψεις.
Αυτή η άποψη προστατεύει το Κοράνι από το να επισκιαστεί από αμφίβολες παραδόσεις και υπενθυμίζει στους Μουσουλμάνους να μην ακολουθούν τυφλά χωρίς να ελέγχουν την παράδοση σε σύγκριση με το Κοράνι.
Αλλά εκεί ακριβώς υπάρχει ένα πρόβλημα. Το Κοράνι λέει στους πιστούς να υπακούν στον Προφήτη και να ακολουθούν το παράδειγμά του. Χωρίς τα Χαντίθ, πώς μπορούν οι Μουσουλμάνοι να γνωρίζουν λεπτομερώς πώς ζούσε, προσευχόταν και δίδασκε ο Προφήτης; Το Κοράνι δίνει γενικές αρχές, αλλά τα Χαντίθ δείχνουν πώς αυτές εφαρμόζονταν στην πράξη. Για παράδειγμα, το Κοράνι λέει να προσεύχονται, αλλά μόνο τα Χαντίθ δείχνουν το πώς! Αν όλα τα Χαντίθ απορριφθούν, οι Μουσουλμάνοι χάνουν το ζωντανό παράδειγμα του Προφήτη τους.
Έτσι, ενώ η άποψη των Κορανιστών εγείρει πραγματικές ανησυχίες, δημιουργεί επίσης ένα σοβαρό κενό. Το ερώτημα παραμένει: μπορεί μόνο το Κοράνι να αντικαταστήσει την ζωντανή παράδοση και οδηγίες του Προφήτη ή χρειάζονται και τα δύο μαζί; Βλέπει έτσι κανείς το χάος που αφήνει και αυτή η θρησκεία, παρόλο που αυτοί επιμένουν ότι είναι το τέλειο μήνυμα από τον τέλειο Θεό!
Ο καθένας λοιπόν από την κάθε δογματική θρησκεία ακολουθεί αυτό που διδάχθηκε και το υποστηρίζει με φανατισμό ως «αλήθεια». Για εκείνον που το πιστεύει φαντάζει ως απόλυτη αλήθεια. Για εκείνον που όχι μόνο δεν το γνωρίζει αλλά γνωρίζει μια άλλη «αλήθεια» η πίστη και η αλήθεια του άλλου τους φαίνεται απιστία και ψεύδος.
Ο κάθε δογματικός εγκλωβίζεται σε αυτό που έμαθε στο περιβάλλον και στην γεωγραφία που έτυχε να γεννηθεί, να μεγαλώσει, και να ζήσει. Δεν το επέλεξε, του το επέβαλαν ως «αλήθεια». Γνωρίζει αυτό που του έμαθαν ανάλογα με την προπαγάνδα της εκάστοτε θρησκευτικής γεωγραφικής περιοχής και κοινωνίας όπου ανήκει.
Ο στενός τους ορίζοντας και ο φανατισμός με τον οποίο δηλητηριάζονται τα μυαλά τους, δεν τους επιτρέπει να δουν τίποτα άλλο έξω από αυτό που γνώρισαν ως «αλήθεια». Φορούν θρησκευτικές παρωπίδες που τους εμποδίζουν να δουν και να καταλάβουν την πλάνη τους αλλά και το γεγονός ότι είναι όλοι εξαπατημένοι από μια τοπική παράδοση που ωστόσο δεν έχει καμιά πραγματική αλήθεια.
Όλα αυτά αποδεικνύουν ένα πράγμα και μόνο: την πλάνη όλων των δογματικών, και το βέβαιο γεγονός ότι όλα αυτά είναι κατασκευάσματα ανθρώπων και κανενός θεού!
©Ἀθηναΐϛ Ξούθου