ΕΤΡΟΥΣΚΟΙ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΦΥΛΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΛΗΜΝΟ ΧΙΟ
ΚΑΙ Μ.ΑΣΙΑ ΠΟΥ ΕΔΩΣΕ ΤΑ ΦΩΤΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΣΤΟΥΣ ΡΩΜΑΙΟΥΣ
Είκοσι χρόνια μελέτης DNA επιβεβαίωσαν πως οι ρίζες των Ετρούσκων είναι από τα ελληνικά νησιά του Αιγαίου (και δη της Λήμνου-Χίου), δηλ. αυτό που απεύχονταν και απέκρυπταν τόσους αιώνες οι Ρωμαίοι και οι Ιταλοί…
Αυτό το έχω πει και γράψει πολλάκις. Γι’ αυτό άλλωστε, οι Ιταλοί έδειξαν τόσο μεγάλο ενδιαφέρον για αρχαιολογικές ανασκαφές στην Λήμνο (μέχρι σήμερα)…
Κοιτίδα των Ετρούσκων, η περιοχή Τροίας-Λήμνου.
Ένας Ιταλός ιατρός, την δεκαετία του 1870, ανακάλυψε την θρυλική 12η πόλη των Ετρούσκων, αυτού του μυστηριώδους λαού, που οι Ρωμαίοι προσπάθησαν να διαγράψουν από την ιστορία, επειδή ζήλευαν τον ανώτερο πολιτισμό του…
Ήταν ένα τυχαίο εύρημα ενός νομίσματος, που οδήγησε τον Isodoro Falchi να προσδιορίσει την Vetulonia, την τελευταία πόλη της Ετρουσκικής Ομοσπονδίας. Αυτή η χαλαρή ομοσπονδία πόλεων, επί κορυφής λόφων, στην όμορφη περιοχή της Τοσκάνης, έζησε για 1.000 χρόνια, μέχρι την εξαφάνισή τους, γύρω στο 500 π.Χ. Επειδή διακοσμούσαν τους τάφους τους όπως και τα σπίτια τους, ξέρουμε ακριβώς πώς ζούσαν.
Από αυτά, τα αδιαμφισβήτητα στοιχεία (αγάλματα και άλλα αντικείμενα), γνωρίζουμε ότι χρησιμοποίησαν σιδερένια εργαλεία, έκτισαν πόλεις με πέτρινους ναούς και ζούσαν σε σπίτια με μικρές εσωτερικές πισίνες! Είχαν έναν καλαίσθητο, ευημερούντα τρόπο ζωής, με δεξιώσεις και γιορτές, με ισότητα μεταξύ των φύλων, και ένα υγιές ενδιαφέρον για τον έρωτα.
Οι Ρωμαίοι βασίσθηκαν στα επιτεύγματα των Ετρούσκων! Η Ρώμη υιοθέτησε, κυριολεκτικά, ακόμη και το αποχετευτικό τους σύστημα!!!
Η Επιγραφη της στηληςτων Καμινίων Λήμνου, ήταν μια δεύτερη μαρτυρία…
ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΑ: Ετρούσκοι < Τύρρα / τύρσα (από όπου τα εθνικά Τυρσηνοί και Tusci) < ελλ. τύρσις / τύρρις > λατ. turris = πύργος, γερμ. Turm, κλπ.
Στις μέρες του Falchi, τον 19ο αι., οι αρχαιολογικές Αρχές στην Ρώμη φαίνονταν σχεδόν απρόθυμες να αναγνωρίσουν τις ανακαλύψεις του…
Αλλά οι σημερινοί γενετιστές έχουν αποδείξει ότι ο Falchi είχε δίκιο. Έχουν ανακαλύψει ότι οι σημερινοί κάτοικοι της Campiglia Marittima, της αρχαίας Vetulonia, προέρχονται από τους αρχαίους Ετρούσκους. Και έχουν λύσει και ένα δεύτερο μυστήριο: Οι αρχικοί πρόγονοι των Ετρούσκων δεν προέρχονταν από την Ιταλία, αλλά από το
Αιγαίο (και δη από Λήμνο, ίσως και Χίο – υπάρχει ετρουσκική πόλη Chiousi), και τις αρχαίες ελληνικές πόλεις των παραλίων του, στην Μικρά Ασία…
Από τις τελευταίες ανασκαφές της Simona Rafanelli και της Sylvia Guideri καταλαβαίνουμε ένα πιο σημαντικό γεγονός: Οι Ρωμαίοι μπορεί να θέλουν να προσποιούνται ότι οι Ετρούσκοι δεν υπήρξαν ποτέ, αλλά σήμερα, οι αρχαιολόγοι βρήκαν στοιχεία ότι οι Ετρούσκοι και οι Ρωμαίοι έζησαν για μεγάλο χρονικό διάστημα αρμονικά, λατρεύοντας τους ίδιους θεούς, πριν τους αφανίσουν (και αυτούς) οι Ρωμαίοι…
Γ. Λεκακης
ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥΣ
Ο ακριβής χρόνος εγκαταστάσεως των Ετρούσκων στην κεντρική Ιταλία δεν είναι γνωστός, εκείνο όμως που ξέρουμε με βεβαιότητα είναι ότι διεκπεραιώθηκαν στην Ιταλική χερσόνησο πολύ πριν τον Τρωικό πόλεμο. Στον τόπο της εγκαταστάσεώς τους ίδρυσαν και προήγαγαν πολλές πόλεις (και όχι απλά χωριά από πηλό και άχυρο) και έχτισαν οικίες από λίθους και οπτόπλινθους και περιτοίχισαν τις πόλεις τους.
Δώδεκα από τις πόλεις αυτές, οι πλέον εύρωστες, ήτοι Βήιοι, Καίρε, Ταρκύνια, Κόσα, Ρηγισουίλλα, Ορβιέτο, Ποπλώνιο, Ουολατέρρες, Περουσία, Κρότων, Αρρήτιο και Ουολσίνιοι. ενώθηκαν σε μία ετρουσκική ομοσπονδία με ηγεμονεύουσα πόλη την Ταρκυνία.
Κατά την διάρκεια του μεγαλύτερου μέρους του 6ου π.Χ. αιώνος, οι συμμαχικές αυτές πόλεις αποτελούσαν τη μεγαλύτερη πολιτική και στρατιωτική δύναμη της Ιταλίας, αφού διέθεταν καλώς οργανωμένο στρατό, περίφημο ιππικό και ναυτικό, που για μεγάλο χρονικό διάστημα κυριαρχούσε στις θάλασσες της Μεσογείου.
Ο πολιτισμός τους υπήρξε η γενεσιουργός δύναμη που απετέλεσε την βάση του πρώτου Ρωμαϊκού πολιτισμού. Η Ετρουρία τροφοδότησε την Ρώμη με το αίμα της, την διατήρησε στην ζωή, την γαλούχησε με το πνεύμα της και απετέλεσε την πολιτική πολιτιστική και στρατιωτική βάση, πάνω στην οποία οικοδομήθηκε και εδραιώθηκε η ισχυρή Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία.
Οι Ετρούσκοι κυβέρνησαν την Ρώμη επί 100 και πλέον έτη, και είχαν τόσο μεγάλη επίδραση επί του Ρωμαϊκού τρόπου ζωής, ώστε η ζωή της Ρώμης να μην δύναται να νοηθεί άνευ αυτών.
Έως και τον 5ο αιώνα επέκτειναν την πολιτική και στρατιωτική κυριαρχία τους την κοιλάδα του Πάδου, το Λάτιο και την Καμπανία και κυριάρχησαν στο Τυρρηνικό πέλαγος. Μέχρι της ιδρύσεως του Ρωμαϊκού κράτους είχαν αναπτύξει σημαντικό πολιτισμό, ο οποίος αποτέλεσε κατά μέγα μέρος την βάση του πολιτισμού της Ρώμης.
Ο Πλούταρχος (Ρωμύλος 11), μας πληροφορεί ότι, όταν ο Ρωμύλος χάραξε τα όρια της Ρώμης, τούτο έγινε με την καθοδήγηση Ετρούσκων μηχανικών, οι οποίοι έκτισαν και τα τείχη της πόλεως.
Οι ρωμαϊκοί αριθμοί είναι ετρουσκικοί και το όνομα Ρώμη είναι δυνατόν να προήλθε από την ετρουσκική λέξη rumon [< ροή, ρέων, ρους] που σημαίνει ποταμός
Τα νομίσματα της Ρώμης, πολλούς αιώνες, πριν αυτή αποκτήσει στόλο ήσαν κεκοσμημένα με την πλώρη ενός πλοίου, σήμα το οποίο είχε χρησιμοποιηθεί στα νομίσματα της Ετρουρίας και συμβόλιζε την εμπορική της δραστηριότητα και την ναυτική της ισχύ.
Από τον 7ον έως τον 4ον αιώνα π.Χ. οι αριστοκρατικές ρωμαϊκές οικογένειες έστελναν τους υιούς τους σε ετρουσκικές πόλεις για ανωτέρα εκπαίδευση. Εκεί οι ρωμαιόπαιδες σπούδαζαν γεωμετρία, τοπογραφία και αρχιτεκτονική.
Οι πρώτοι ηθοποιοί και η ονομασία τους histrones [< οίστρος], ήλθαν στην Ρώμη από την Ετρουρία.
Από την Ετρουρία παρέλαβε η Ρώμη την τελετή του γάμου της κηδείας και το μεγαλύτερο μέρος του θρησκευτικού τυπικού, τους οιωνοσκόπους και τους μάντεις.
Ακόμη και μέχρι την εποχή του Ιουλιανού (363 μ.Χ.) οι Ετρούσκοι μάντεις αποτελούσαν επίσημο μέρος κάθε ρωμαϊκής στρατιάς
Ετρούσκοι μηχανικοί έκτισαν τα πρώτα μεγάλα κτήρια κληροδοτώντας στην Ρώμη τον περίφημο «τοσκανικό ρυθμό» (παραλλαγή του δωρικού ο οποίος μέχρι σήμερα επιζεί στην κιονοστοιχία του ναού του Αγίου Πέτρου) και μετέβαλαν την πόλη από ένα άθροισμα καλυβιών από πηλό σε μια πόλη από λίθο και οπτόπλινθο. Έκτοτε οι Ρωμαίοι έκτιζαν τις οικίες τους και τους ναού τους ακολουθώντας τα ετρουσκικά πρότυπα.
George Anagnostou